Choroby o podłożu grzybiczym wywoływane są głównie przez dermatofyty tj. takie grzyby, które swą budową są mocno zbliżone do keratynowej struktury włosów oraz sierści. Klasyfikacje jej grupy grzybów są rozliczne w zależności na jakich kryteriach się opierano np. jaki jest obraz kliniczny zmian przez nie wywoływanych, jak wygląda ich struktura w zbliżeniu mikroskopowym czasem klasyfikacji dokonuje się pod względem wyglądu kolonii wyhodowanej na specjalnym podłożu. Jednak lekarze potrzebują praktycznej klasyfikacji, która raczej będzie dotyczyła chorób wywoływanych przez te grzyby niż ich samych. Stąd tez dokonano podziału wszystkich rodzajów grzybic na poniższe grupy:

1. Łupieże, których przykładami są łupież pstry oraz rumieniowaty. Infekcje te dotyczą jedynie rogowaciejącej warstwy naskórka.

2.Grzybice, które powstają na skutek działalności dermatofytów atakujących cały naskórek a także włosy oraz paznokcie. Czasem zdarzają się tu nawet stany zapalne na obszarze skóry właściwej.

3. Choroby wywołane przez pewną grupę drożdży (drożdżyce) w obrębie błon śluzowych oraz skóry.

4.Promienica

Przykłady grzybic:

Łupież pstry - jego przyczyna jest występowanie na skórze głowy grzyba Microsporon futur, który na szczęście nie jest zbyt zaraźliwy. Chorobę tę rozpoznaje się na podstawie jej obrazu klinicznego. Mianowicie pojawiają się żółtawo - różowe, nieco złuszczające się wykwity, które to nie odbarwiają się pod wpływem działania na nie promieni słonecznych. Stąd też po naświetlaniu skóry z takimi wykwitami widać wyraźne jasne plamy na nieco zarumienionej skórze. Choroba o charakterze przewlekłym.
Grzybica obrębna pachwin - powodujęją wysoce zakaźny grzyb Epidermophyton inquinale. Objawia się ona dużymi, kolistymi plamami wyraźnie odcinającymi się kolorytem od reszty skóry, którym towarzyszy stan zapalny. Na obwodzie tych plam występuję lekkie wzniesienie, na którym to powstają rozliczne grudki oraz pęcherzyki. Takie ogniska zapalne najczęściej pojawiają się w pachwinach, zwłaszcza na obszarze na którym worek mosznowy styka się z udami. Powstałe zmiany swędzą. Choroba ma charakter przewlekły, ale da się ją wyleczyć.
Drożdżyca - drożdżaki wywołujące tę chorobę atakują zazwyczaj śluzówki oraz okolice paznokci. Grzyby te często są saprofitami żyjącymi we wspomnianych miejscach, które na ogół nie szkodzą. Dopiero wystąpienie odpowiednich warunków zewnętrznych oraz wewnętrznych może spowodować, iż staną się one niebezpieczne i staną się przyczyną choroby. Wspomnianymi zmianami może być m.in. cukrzyca, drobne urazy, awitaminozy ( zwłaszcza witamin z grupy B) itd.
Promienica - wywołuje ją żyjący w beztlenowym środowisku grzyb promienicy. Promieniowce, podobnie jak drożdżaki, są saprofitami bytującymi na obszarze ciała człowieka. Mogą one wybierać środowisko tlenowe jak i bez tlenowe. Ich obecność notuje się w takim miejscu jak jama ustna zazwyczaj w obrębie zębów zajętych próchnicą czy kamieniem. Uważa się, iż promieniowce stają się niebezpieczne w momencie, gdy dochodzi do uszkodzenia oraz ponownej infekcji strefy przywierzchołkowej. Pierwsze zmiany zwyrodnieniowe zaczynają się pojawiać na terenie tkanki podskórnej jako twarde guzkowate nacieki, które później wrastają w strukturę skóry. W miejscach tych dochodzi oczywiście do powstania stanu zapalnego. Zmiany te przeważnie powstają w rejonach podszczękowych, zdecydowanie rzadziej na obszarze twarzy czy też szyi. Są one niezwykle bolesne i bywają przyczyną szczękościsku. Infekcja pojawia się niespodziewanie ma charakter przewlekły ale jest uleczalna.
Gruźlica grzybiasta - przejściowe stadium pośrednie gruźlicy między dwiema innymi jej postaciami. Do infekcji dochodzi raczej ze strony środowiska, niż od strony tkanek ciała. Na dystalnych częściach kończyn mogą pojawiać się miękkie guzkowate zmiany swą powierzchnią przypominające brodawki. Zmiany te ulegają od środkowemu rozrostowi. Na ich obwodzie pojawiają się owrzodzenia, zaś w środku blizny. To jak przebiegnie choroba oraz jak się zakończy zależy od ogólnego stanu zdrowia pacjenta.